روزهای معماری - مقدمه (پیشگفتار دوم)

ساعت سه بامداد است ...

این نیمه شب هم مثل نیمه شب های دیگر بیدارم ..

همیشه زمانی را که همه خواب بودند ، غنیمت شمردم برای تلاش ...

تلاشی در راستای بهبود مسیر ...

مسیری برای تکامل آنچه آموختم .

شب های مکرری بین این پیمودن ها ،

بر صندلی نشسته ..

روی میز پا دراز کرده ..

چشم ها یم را بسته ..

و با افکاری مملو از خط و خطوط ..

منحنی ، صاف و شکسته ..

دنیایی از زیبایی ساختم .. و خوابیدم .

ولی آن شب ، آن شب فراموش نشدنی ... خواب از سرم پریده بود .

.

.

.